Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2007

Κοντορεβιθούλης...

Αχ…τα ψίχουλα που άφησες πίσω σου, φεύγοντας, τα ‘φάγαν τα πουλιά. Τσάμπα στα διάβαζα τα παραμύθια...

8 σχόλια:

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Μια φορά κι έναν καιρό έριξα κι εγώ ψίχουλα πίσω μου...
Και ήξερα πως δε θα βρω το δρόμο του γυρισμού.
Επίτηδες το'κανα...
Για να χορτάσουν τα πουλιά
Για να χορτάσω κι εγώ...

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

Ακολούθησα κάποια σκόρπια " ψίχουλα" και έφτασα ως εδώ
Μου άρεσε η δουλειά σου.
Καλησπέρα

Xνούδι είπε...

Πετραδάκια. Χρόνια τώρα...
Καλημέρα και καλό ΣΚ.

Herinna είπε...

Βλέπεις ότι τα δικά σου ψιχουλάκια όλοι τα βρίσκουμε. Ποτέ δεν θα είσαι μόνος...

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Πάντα στο τίποτα πηγαίνω...
πάλι κοντά σου θα'μαι...
αέρα θέλω...
πάω να βρω αέρα...
κι αν βρω ανάσα θα γυρίσω
αλλιώς θα γίνω φίλη με την ασφυξία.

Γωγώ είπε...

Σε βρήκα τυχαία, μ' αρέσεις...

quartier libre είπε...

κάποτε, η αγάπη μου, μου πε:
"σιγά, μη ρίξεις πίσω σου ψίχουλα, και σ' ακολουθήσω σαν κοντορεβυθούλης"...
σκληροί, ρε τίποτα που ναι οι άνθρωποι... και άδικοι, γμτ.