Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

Του θαλάμου 7



Λέξη μη βγάλεις. Εγώ μιλάω τώρα. Σε μια νυχτιά την ξέσκισα κουρέλια τη ζωή μου. Πάνε έξι μήνες, το θυμάσαι; Έκλαιγα, καταριόμουν κι έσκιζα. Ό,τι είχα και δεν είχα, όλα τα ξέσκισα. Όλα. Τ’ άλλο πρωί σηκώθηκα, κοίταξα τα κομμάτια κι είπα φτάνει. Έκατσα. Κι αταίριαστα ταιριάζοντας τα σκόρπια κουρελάκια, την ξανάραψα. Ταιριάζοντας τ’ αταίριαστα. Ένα κουρέλι, που δεν έπρεπε αλλά μ’ άρεσε, εδώ, ένα κουρέλι, που δεν έπρεπε αλλά το ήθελα, εκεί, κι ακόμη ένα, που δεν έπρεπε αλλά ποιος νοιάζεται, παρέκει. Κι έτσι, απρόσεκτα ταιριάζοντας τα λάθος χρώματα -ποιος ο βρεγμένος που φοβάται τη βροχή- νά σου την πολύχρωμη η κουρελού μου κι ατίθαση, φτιαγμένη απ’ την αρχή. Για το τέλος. Έξι μήνες. Έτσι είχες πει. Και τώρα, έκανα λάθος, λες, έκανα λάθος, δεν είναι αυτό το τέλος, έχεις ζωή μπροστά σου. Ποια ζωή; Αυτή που ξέσκισα; Έκανες λάθος, λες. Και περιμένεις να χαρώ. Και να γυρίσω σπίτι. Με την κουρελού μου παραμάσχαλα. Και πώς στο διάολο νομίζεις πως ταιριάζει σπίτι μου, πια, η κουρελού, γιατρέ; Και πού στο διάολο νομίζεις πως ταιριάζει οπουδήποτε πια; Το σπίτι μου είναι καθώς πρέπει. Κι αλάθητο. Όλων σας τα σπίτια είναι καθώς πρέπει. Κι αλάθητα. Ποια πόρτα να χτυπήσω και ποιος να τη δεχτεί; Γι αυτό σου λέω. Δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Εδώ θα μείνει. Στο γενέθλιό της τόπο. Και μην τολμήσεις να μου πεις πως δεν ταιριάζει ούτε κι εδώ. Μια χαρά ταιριάζει εδώ. Ασορτί. Με τις λάθος διαγνώσεις σας.

Πίνακας: Βασίλειος Γερμενής, Το Ράψιμο, λάδι σε μουσαμά.

8 σχόλια:

quartier libre είπε...

έχω μιά μικρή συλλογή,
από γυφτοπούλες πολύχρωμες,
χαρούμενες κουρελούδες.
μερικές τις έφτιαξα μόνη μου,
με τα κουρελάκια της ζωής...
μ' αρέσουνε, ακριβώς γιατί είναι ατίθασες.

καλά Χριστούγεννα!
το καλύτερο εύχομαι,
για τη ζωή των ανθρώπων !

kyriaz είπε...

Απ' τα κουρέλια των υπόλοιπων ημερών φτιάχνουμε την πολύχρωμη κουρελού των Χριστουγέννων.
Κι όλες οι διαγνώσεις....λάθος.

Καλές γιορτές Τίποτα!
Την αγάπη μου...

Aντώνης είπε...

Υπέροχα τα "μπαλωμένα" σου... Καλά Χριστούγεννα!

aerosol είπε...

Χμμ, πρωτότυπη οπτική!
Μια ατίθαση κουρελού, πάντως, συνήθως είναι καλύτερα από καθόλου κουρελού.

Άρρωστη Ερινύς είπε...

Σαμπώς στ'αλήθεια οι ζωές μας, είναι τίποτα άλλο από πολύχρωμες κουρελούδες;; Ποιος ορίζει τα χρώματα;Ποιος τα μεγεθη;
Και μήπως κάθε είδους διαγνώσεις λάθος δε θα'ναι;

Όσο για τα αλάθητα και καθώς πρέπει σπίτια μας ειμαι σιγουρη πως αν ψάξεις καλά, όλο και κάποια παλιά ατίθαση κουρελού θα βρεις, να κρυβεται μεσ'τα συρτάρια παριστάνοντας την ξεχασμένη...

Να΄σαι καλά.

Roadartist είπε...

τα χρονια πολλά κ τις ευχές μου :)

quartier libre είπε...

πόσες φορές να τα πούμε τα
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ !

με κουρελούδες πόντο-πόντο
χρώμα-χρώμα
ομορφιά-ομορφιά
κόπο-κόπο
πόνο-πόνο
φτιαγμένες,
χρόνια,
κι άλλα τόσα χρόνια
κι άλλα τόσα
κι άλλα τόσα
με υγεία κι αγάπη :)

Τίποτα είπε...

Χρόνια πολλά σε όλους μας, φίλοι. Και καλά, όσο μπορεί ο καθένας μας.