Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2007

Τιποτολογίες...

Από το τίποτα στο τίποτα. Απευθύνεται ένα τίποτα στο τίποτα; Να που απευθύνεται. Γιατί; Ίσως, γιατί ελπίζει βαθιά μέσα του πως το άλλο τίποτα δεν είναι τίποτα, αλλά κάτι. Και ίσως, ίσως λέω, αυτό το τίποτα που στην πραγματικότητα είναι κάτι, τραβήξει και το πρώτο τίποτα απ' το σκοτάδι. Ίσως του δώσει υπόσταση, σχήμα, χρώμα. Ίσως. Αν όχι, τότε, τι είχαμε τι χάσαμε; Μα το Δία, τίποτα...Τίποτα απολύτως...

3 σχόλια:

Rodia είπε...

Και όμως!
Το τίποτα είναι κάτι.
Αν εννοούμε το Μεγάλο Τίποτα, όπου όλοι ανήκουμε κι εκεί θα καταλήξουμε, είναι το παν.
Καλωσόρισες λοιπόν! :-) Τίποτα (στο τίποτα)

ΙΩΑΝΝΑ ΤΗΣ ΛΩΡΑΙΝΗΣ είπε...

Δεν έχουν τίποτε να πουν σ’αυτή τη νύχτα
ούτε για τη βροχή και για τα ρούχα
ούτε για τα ίσως το χώμα και το χθες
κάθονται αντικριστά
συχνά κοιτούν κάποιο ρολόι
κι ύστερα
σβήνουν τα φώτα
- αφήνουν μόνο ένα -
και βγαίνουν κλείνοντας τις πόρτες
χωρίς να ξέρουν πια
ποιοί θα τους κατοικήσουν

quartier libre είπε...

το άλλο τίποτα,
δεν είναι ούτε τίποτα,
ούτε κάτι.

είναι το παν!